Czym jest Dowod Historii (PoH)?
Wdrozony przez Solane, Proof of History (PoH) jest metoda wlaczenia samego czasu do blockchain, probujac zmniejszyc obciazenie wezlow sieci podczas przetwarzania blokow. W tradycyjnym blockchainie uzyskanie konsensusu co do czasu wydobycia bloku jest rownie wazne jak uzyskanie konsensusu co do transakcji w tym bloku. Poniewaz znakowanie czasem informuje siec (i kazdego obserwatora), ze transakcje mialy miejsce w okreslonej kolejnosci, jest ono kluczowe.
Udany gornik bloku w scenariuszu Proof of Work (PoW) jest pierwszym, ktory okresla wlasciwy nonce, co wymaga okreslonej ilosci mocy obliczeniowej komputera. Proof of History (PoH), z drugiej strony, wykorzystuje Verifiable Delay Functions (VDFs). Tylko pojedynczy rdzen procesora moze rozwiazac VDF, wykonujac pewien zestaw kolejnych krokow. Poniewaz nie jest dozwolone przetwarzanie rownolegle, latwo jest okreslic, ile czasu zajmie kazdy krok.
Proof of History (PoH) pokonuje bariere czasu, czyniac blockchain lzejszym i szybszym poprzez zmniejszenie ciezaru przetwarzania. Solana laczy Proof of History (PoH) z Tower Byzantine Fault Tolerance (Tower BFT), systemem bezpieczenstwa, ktory pozwala uzytkownikom stawiac tokeny, aby glosowac nad waznoscia hasha PoH.

Korzysci
Niska oplata: Solana oferuje tansze oplaty transakcyjne w porownaniu do innych sieci, takich jak Ethereum. W zwiazku z tym Solana jest doskonalym wyborem dla czestych transakcji i transferow pienieznych.

Skalowalnosc: Transakcje w sieci Solana sa szybkie. W rezultacie caly obraz zyskuje skalowalnosc.

Wady
Solana obecnie zatrudnia mniej niz 1200 walidatorow do walidacji transakcji w swojej sieci.
Solana jest czasami okreslana jako Ethereum killer jednak w porownaniu z nia w sieci znajduje sie mniej dApps. Na Solanie powstalo okolo 350 dApps, natomiast na Ethereum ponad 3000 dApps.
Proof of History (PoH) vs Proof of Stake (PoS)
Proof of Stake i Proof of History sa dosc podobne. Wynika to z faktu, ze Proof of Stake ewoluowal w Proof of History. Oba algorytmy sa zbudowane na tym samym fundamencie. Walidatory sa uzywane w obu algorytmach, aby zagwarantowac, ze transakcje sa zatwierdzane i tworzone sa nowe bloki.
Istnieje jednak znaczaca roznica miedzy tymi dwoma metodami w zakresie sposobu obliczania czasu. W Proof of Stake wykorzystywana jest funkcja timestamp. Oznacza to, ze kazdy wezel polega na znaczniku czasu sieci. Poniewaz czas musi najpierw przeplynac przez siec, siec bedzie dzialac wolniej.

Nie jest to istotne w przypadku Proof of History, poniewaz wykorzystuje ona funkcje Verifiable Delay Function, ktora oblicza czas na podstawie zdarzen historycznych. Po przeanalizowaniu tych zdarzen konstruowana jest funkcja hash, ktora moze potwierdzic kazdy. Kazdy blok stworzony przez siec ma dolaczony ten hash. Ta metoda okreslania czasu zajmuje zasadniczo niewiele czasu, dzieki czemu blockchain Solana jest w tej chwili niezwykle skalowalny.